Hiçbir zaman kendimiz seçemeyiz nerede, kimden ve nasıl bir ailede doğacağımızı. Bu yüzden her aile, kendi kültürü, inancı ve etnik kökeniyle, her birey için değerlidir. Her çocuğun doğduğu aile, ayrım gözetmeksizin saygıya değerdir. Olduğu haliyle insanları gönülden kabul etmek, 24 saat ve 365 gün boyunca kendi nefsimizle mücadele etmeyi gerektirse de, bu anlayış insani olgunluğun bir göstergesidir.
Yaşam Olanakları ve Kimliğimiz
Etrafımızda var olan maddi ve manevi imkânlar, yaşadığımız mahalle, sosyal çevre, eğitim, meslek ve kültür yapımız; kişiliğimizi belirleyen önemli etkenlerdir. Tüm eksileri ve artılarıyla birlikte, sonunda bir kişilik sahibi olur; yaşadığımız toplumun değerli bir üyesi haline geliriz.
Hollanda’ya Göç
Hollanda’ya göç eden ailelerden doğan çocukların, bu ülkeyi seçme şansı olmadı elbette. Ancak onlar için bu ülkede doğmak ve büyüyüp Hollanda vatandaşı olmak doğal bir sürecin parçası. Sahip olduklarına odaklandığımızda, burada mutlu ve huzurlu bir hayatın mümkün olduğu görülebilir.
Türkiye’den Hollanda’ya Yerleşenler
1970’li yıllardan sonra, ilk kuşağın çocuklarıyla evlenerek Hollanda’ya gelen Türkiye kökenli göçmenlerin sayısı on binleri aştı. Bu genç ve dinamik bireyler, belki Türkiye’de sahip olamayacakları birçok maddi ve manevi imkâna Hollanda’da kavuştu. Buna rağmen, bazıları hâlâ memnuniyetsizliklerini dile getirmeye devam ediyor. Ancak zamanla onları dinleyenlerin sayısı azalıyor. Ne Hollanda ne de Türkiye, bu şikâyetlere çözüm üretmeye çalışıyor. Sonuçta bu memnuniyetsizlik, bir suçlu arayışına dönüşüyor ve bu da toplumda kabul görmeme duygusuyla birleşerek derin bir ruhsal çöküntüye neden olabiliyor.
Hollanda’ya Ait Hissetmek Artıyor
Yaklaşık 10 yıl önce yapılan araştırmalarda, Hollanda’da yaşayan Türk kökenli bireylerin %44’ü kendisini bu topluma ait hissetmediğini belirtmişti. Ancak bu yıl (CBS verilerine göre) bu oran %30’a geriledi. Bu da gösteriyor ki zamanla, yerleşme süreci ve iş piyasasındaki arz-talep dengesi memnuniyetsizliği azaltıyor.
Nankörlük mü, İnsan Doğasının Bir Yansıması mı?
Hollanda'da çifte vatandaşlık hakkı ve sosyal yardımlar gibi imkânlara rağmen, bazıları yine de mutsuz ve huzursuz olabiliyor. Bu noktada şu soruyu sormak gerekir: Ne kadar Hollanda’nın yerli ve uyumlu bir vatandaşı olabildik? Bu, hem bireysel hem de toplumsal olarak değerlendirilmesi gereken bir konu.
İki Kültür Arasında Sıkışmak
İki kültür arasında yaşamak, bazen kişiyi iki arada bir derede bırakır. Geleneksel yaşam tarzını sadece kendisi için değil, başkaları için de zorunlu kılmaya çalışmak, insanı mutsuz edebilir. Ne istediğini bilmemek, var olanla mutlu olamamak; insanı hem basit hem de karmaşık bir yapıya sürükler. Böyle durumlarda bireyler, toplumsal sorumluluklardan uzaklaşıp, kendi küçük dünyalarına çekilebilir. Bu da Hollanda’da “kültürel adacıklar” veya “gettolara” neden olur. Ancak Hollanda toplumu, birey özgürlüğünü sınırlamadığı sürece bu farklılıkları kabul eder.
Gri Tonları da Görmek
Hayat her zaman siyah ve beyaz değildir. Gri tonlar da vardır ve çoğu zaman bu tonlar daha gerçekçidir. Sevdiğimiz insanlar için, güvenli bir liman olarak gördüğümüz Hollanda’da bir ömür boyu şikâyet etmek, aslında elimizdeki değerlerin farkına varamamak anlamına gelir. Bugün gökyüzü bulutlu olabilir ama güneş yine de inadına yüzünü gösteriyor. Güne yeniden başlama umudunu taşıyabilmek bile mutluluğun başlangıcı olabilir.
Sonsuz saygı ve sevgilerimle.
