Bizde Bir Söz Var: “Aşağısı Sakal, Yukarısı Bıyık” Diye
Mustafa Nejat Sucu
Hollanda’da yaşayan Türk yaşlılarının sayısı her geçen gün artmakta. Babalarımızın ve dedelerimizin var olan sorunları da her geçen gün büyümekte. Dışarıdan bakıldığında her şey güllük gülistanlık görünse de, bu insanların çözüm bekleyen birden fazla sorunu var. En kötüsü de bu insanlarımızın sorunlarıyla ilgilenen gönüllülerin ve kurumların yok denecek kadar az olması. Var olanlar da ya bilgisiz ya da ilgisiz.
Peki, bu sorunlar nelerdir?
- İlk olarak, gurbette yaşamaktan ve doğdukları memleketlerine geri dönememekten kaynaklanan bir umutsuzluk söz konusu.
- Hollanda’da çalışma ve ikamet süreleri, Hollandalı emsallerine göre daha az olduğundan, emekli maaşları (AOW / pensioenuitkeringen) oldukça düşüktür.
- Ek sosyal yardım (AIO – aanvulling) almak istememektedirler. Çünkü bu yardımların kuralları çok katıdır ve uygulanması zordur.
- Sağlık sorunlarının yanı sıra, ruhsal yalnızlık ve psikolojik rahatsızlıklar da yaşamaktadırlar.
- Emsallerine göre daha az gelir elde ettikleri için çoğu dar geçinmektedir. Ayrıca yokluklarından utanma duygusu da vardır; bu nedenle maddi sıkıntılarını dile getirmeye cesaret edememektedirler.
- Türkiye’de izin dönemlerinde akraba ziyaretleri, düğünler ve dernek faaliyetleri gibi ek giderleri bulunmaktadır.
- Birlikte hareket edemedikleri için geçmiş yıllarda haklarını yeterince arayamamışlardır. Kendileri için hizmet veren göçmen yaşlılar dernekleri, vakıflar ve çalışma gruplarının önemini de yeterince kavrayamamışlardır.
- Eşlerini kaybeden emekliler, Türkiye’den yeniden evlendiklerinde, yeni eşleri Hollanda’da sigortalı olmadığından evli emekli maaşı almaya başlamakta ve bu durum maaşlarında ciddi düşüşlere neden olmaktadır.
- Kadın eşler genellikle Hollanda’da çocukları ve torunlarının yanında yaşamayı tercih etmekte; bu nedenle mevcut emekli maaşıyla Türkiye’ye geri dönmeyi istememektedirler.
- Sessiz ve görünmez bir emekli Türk yaşlılar grubu oluşmuştur. Oysa bu insanlar daha iyi ve kaliteli bir yaşamı hak etmektedir. Mevcut çalışma grupları ve yaşlılar vakıfları, emeklilere hizmet veren sağlık vakıflarına güvenilerek zamanla zayıflatılmıştır.
Velhasıl, bir tarafta Hollanda yasaları ve pahalı yaşam koşulları, diğer tarafta Türkiye’ye dair umutlar ve hayaller arasında yaşamlarını sürdürmeye çalışmaktadırlar.
Bu insanlara acilen somut eylem ve faaliyet planları gerekmektedir. Hayatlarının son dönemlerinde hak ettikleri yaşamı sunmak bizlerin görevidir.
Siz ne düşünüyorsunuz?
Bilhassa politikacılar… Duyarlar, okurlar; ancak kendi yalnızlık adacıklarında çözüm üretecek politikaların gündeme gelmesi geçmişte kolay değildi, gelecekte de kolay olmayacaktır. Yine de yeni göreve başlayanlara umutla sarılmak gerekir.
