Hollandalı Sarının ve Sarışın Güzelinin de Bir Hikayesi Var

Hollandalı Sarının ve Sarışın Güzelinin de Bir Hikayesi Var

Nejat SUCU

İnsan ve doğa arasında her zaman bir uyum ve uyuşmazlık (contrasten) olduğu kadar, ikisi arasında bilinmez ve kendine ait cazibesiyle bir ruh ilişkisi tarihler boyunca devam edegelmiştir. Ne zaman yorulan, hırpalanan, yok edilen doğal bitki ve hayvan yaşamı (flora ve fauna) insanı terk etse, insanoğlunun küresel açlık, kıtlık, yokluk ve yalnızlık sorunu ile baş başa kaldığını görmekteyiz.

Faunasını ve florasını korumayan insan ve ülkelere, gelecek yılların iklim mültecisi (klimaatvluchtelingen) olmaya aday gözüyle bakılıyor; ama kimse kendisinin zenginliğini paylaşacak yeni komşular istemiyor şehrinde ve ülkesinde.

Bunun yanında, kendilerine gerekli olan bilim ve teknolojiyi, kendi evrensel ticari ve para üstünlüğünü devam ettirecek beyinleri ve beyaz yakalıları 27 AB ülkesinde "hoş gelenler" (welkom) olarak karşılıyorlar. Başka çareleri de yok, yeni insan kaynakları da yaratmıyorlar. CBS tarafından haziran ayında yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, Hollanda halkı sınırsız ve kontrolsüz bir göç istemiyor. Halkın büyük bir kesimi, gerekli olan iş gücü ve insan kaynaklarının planlı yerleşiminden yana.

Evet, kapitalizm ve emperyalizmin temelinde var olan sömürge felsefesi ve mantığı bugün de devam etmekte olup, gelecekte de fakir ülkelerin harikulade beyinlerini satın alarak, daha kaliteli bir yaşam ve hür tüketim egolarını tatmin etmeye devam edecekler. Fakir ülkelerin yetiştirdiği üstün beyinler, gelecek yıllarda yeniden yollara düşerek kapitalizme ve emperyalizme hizmet edecekler. Beyin göçünün temelinde, bilgi ve teknoloji sömürüsü yatmaktadır.

Hollanda’da Sarışın Güzellerinin Güzeli de Var

Uzaktan bir güzele, bir güzelliğe imrenirsiniz ya; veya gözünüz kalır ya, aklınızı başınızdan alır ya... Onun gibi anlatılması zor bir sapsarı, sarının güzeli, sarılık ve güzellik... Yakından gördüğünüz, hissettiğiniz ve o sarhoş edici koku ile renk güzelliğinin cümbüşüne şahit olduğunuzda yanılmadığınızı anlarsınız. Her yılın nisan ve mayıs aylarında Gelderland eyaletinin tarlalarında parlayan güneşe göz kırpan ve doğanın kendi mutlu dinamiklerini gözleme, koklama olanakları sunan onlarca sapsarı kolza tarlası...

Sakin, sessiz bir köydesiniz. Kimse size karışmıyor. Niyetler kötü olmadıktan sonra, düşmanlık hislerinin olamayacağını kabul ederek yürürken, güzel mavi gökyüzü size "Gününüz aydın ve bu kolza (Brassica napus) gibi sarı sarı güzellerle olsun" dercesine bakıyor.

Yalnız, birileri vardı ki varlığım pek de hoşlarına gitmedi. O kocaman bahçenin sahibi gibi, tüm nektarını kovanlarına sokabileceklerini zanneden o bal arıları...

Bir ömürde tüketemeyecekleri balı ve serveti biriktiren; o bencil, sahip olma hırsı sonsuz, sınırsız, gereksinimi olanlarla paylaşmayan insanlara benziyordu bizim Gelderland eyaletinin bu bal arıları.

Sevgilerle,

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het verhaal achter het Nederlandse geel en haar blonde schone

Net zoals er altijd een spel van harmonie en contrast is tussen mens en natuur, zo bestaat er al sinds mensenheizenis een mysterieuze, spirituele verbondenheid tussen beide, getekend door een geheel eigen aantrekkingskracht. Telkens wanneer de uitgeputte, geteisterde en verwoeste natuur (flora en fauna) de mens verlaat, zien we dat de mensheid oog in oog komt te staan met wereldwijde honger, schaarste, armoede en eenzaamheid.

Landen en volkeren die hun flora en fauna niet beschermen, zijn de drempelkandidaten om de klimaatvluchtelingen van de toekomst te worden. Tegelijkertijd wil niemand in zijn eigen stad of land nieuwe buren die de bestaande welvaart komen delen.

Aan de andere kant worden de breinen en witteboordenzers die de benodigde wetenschap en technologie leveren — en die de universele commerciële en monetaire dominantie van de 27 EU-landen in stand moeten houden — met open armen ontvangen (welkom). Ze hebben simpelweg geen keus, en ze creëren zelf ook geen nieuwe menselijke hulpbronnen. Volgens een recent onderzoek van het CBS (juni) wil het Nederlandse volk geen onbeperkte en ongecontroleerde migratie. Ruim tweederde van de bevolking ziet de instroom van de benodigde arbeidskrachten en menselijke hulpbronnen het liefst gereguleerd en gevestigd binnen de Nederlandse samenleving.

Inderdaad, de koloniale filosofie en logica die aan de basis liggen van het kapitalisme en imperialisme duren ook vandaag de dag voort. Ook in de toekomst zullen zij de briljante geesten uit armere landen blijven opkopen om hun eigen ego’s van hogere levenskwaliteit en vrije consumptie te bevredigen. De toptalenten die door arme landen zijn opgeleid, zullen de komende jaren opnieuw op pad gaan om het kapitalisme en imperialisme te dienen. Aan de basis van deze braindrain ligt immers een diepgewortelde exploitatie van kennis en technologie.

Gelderland heeft ook haar eigen 'blonde schone'

Je kent het wel: hoe je van een afstand bewondering kunt hebben voor een schoonheid, hoe je blik erdoor gevangen wordt en hoe het je verstand te boven gaat... Precies zo is dit goudgele schouwspel; een diepgeel dat zich nauwelijks laat omschrijven, de mooiste tint van geel, een weelde aan schoonheid. Pas als je het van dichtbij ziet, voelt en die bedwelmende geur en kleurenzee in je opneemt, besef idereen dat die bewondering terecht was. Elk jaar in april en mei transformeren de velden van de provincie Gelderland in tientallen felgele koolzaadvelden, die knipogen naar de stralende zon en je de kans bieden om de gelukkige dynamiek van de natuur te aanschouwen en op te snuiven.

Je bevindt je in een rustig, sereen dorp. Niemand valt je lastig. In het geloof dat er geen vijandigheid kan bestaan zolang de intenties goed zijn, wandel je verder, terwijl een prachtige blauwe lucht op je neerkiest alsof hij wil zeggen: "Goedemorgen, en moge jouw dag net zo stralend en vol schoonheid zijn als dit koolzaad (Brassica napus)."

Toch was er iemand die mijn aanwezigheid niet bepaald leek te waarderen: die honingbijen, die zich alsof ze de eigenaar waren van die immense tuin, inbeeldden dat ze alle nectar in hun korven konden proppen...

Ze leken sprekend op die egoïstische mensen met een grenzeloze, onverzadigbare drang naar bezit; zij die een fortuin en een hoeveelheid honing verzamelen die ze in geen heel leven op kunnen krijgen, zonder dit ooit te delen met degenen die het écht nodig hebben.

Met vriendelijke groet,

Nejat SUCU