Als ik terugkijk op de afgelopen week, hebben we weer veel foto’s gemaakt. Nederland is opnieuw groen en mooi, maar soms voelt het alsof ik steeds dezelfde beelden vastleg. Schoonheid kan blijkbaar, na een bepaalde tijd, ook verveling, onverschilligheid en zelfs desinteresse oproepen. Dan kan het lelijke en het brutale ineens weer waarde krijgen. Wij hebben daar een spreekwoord voor: “Het hart landt zowel op gras als op stront.”
In de afgelopen zestig jaar is er veel veranderd. Veel moois is verloren gegaan en een nieuwe, brutale orde heeft de plaats ingenomen van oude liefdes. Zo heb ik, door te zeggen “mijn levenskeuze is de brutale Nederlander”, soms zelf ook afstand genomen van het mooie.
Blijkbaar kan men zelfs moe worden van schoonheid, overvloed, rijkdom en een comfortabel leven. Het belangrijkste is om de bestaande mogelijkheden goed te benutten, het dagelijks leven kleur te geven, te verbeelden en het mooie mooi te kunnen tekenen.
Afgelopen zondag maakte ik een fietstocht van drie uur en nam ik 350 foto’s. Vroeger waren foto’s kostbaar. Het leven is digitaal geworden; oude waarden, menselijke verbondenheid, oprechtheid en vertrouwen zijn aangetast. Noch jij, noch hij, noch ik zijn nog wie we vroeger waren.
Dier zijn in Nederland
Dier zijn in Nederland is soms iets waar zelfs een migrant jaloers op kan zijn. Dieren worden over het algemeen goed verzorgd en hun welzijn staat centraal. Behalve dan dat hun leven uiteindelijk eindigt in het slachthuis.
Ongeveer vijftien jaar geleden zat ik naast een Turkse vrachtwagenchauffeur die klaagde dat zijn Nederlandse vrouw meer liefde en aandacht aan haar hond gaf dan aan hem. Natuurlijk vertelde hij er niet bij dat hij met haar getrouwd was om een verblijfsvergunning te krijgen. In die tijd kwamen betaalde huwelijken vaker voor.
Reclame en dierenwelzijn
Nederland is beroemd om zijn dieren. De verzorging, benodigdheden, gezondheid, voeding en sociale leefomgeving van de ongeveer 100 miljoen dieren vormen een enorme sector. Naast de binnenlandse consumptie exporteert Nederland jaarlijks voor €137,5 miljard aan landbouwproducten.
Soms zie je reclame die je doet denken: dit kan alleen in het postmoderne kapitalistische Nederland.
Er bestaat hier zelfs een zorgverzekering voor dieren, inclusief therapie voor dieren met gedragsproblemen.
Dieren in de politiek
De partij blijft nieuwe voorstellen indienen die ritueel slachten (zowel islamitisch als Joods) willen beperken. Hoewel de partij geen deel uitmaakt van het kabinet-Jetten, hoopt zij steun te krijgen van anti-immigratiepartijen. Toch blijft de Joodse gemeenschap een belangrijke politieke tegenkracht.
Wetgeving, toezicht en sancties
Van de boerderij tot het slachthuis bestaat een uitgebreid netwerk van wetten en regels. Jongeren die het familiebedrijf willen voortzetten, volgen minimaal een AOC-opleiding.
Gelukkige dieren, lekker vlees
Jaren geleden dronken we koffie op een biologische boerderij. De eigenaresse vertelde vol enthousiasme dat hun koeien gelukkig waren, en dat gelukkige koeien lekkerder melk en vlees produceren.
Als mensen uit Azië en Anatolië vergelijken we vaak wat wij hebben met wat het land waarin we wonen biedt. Terwijl de Nederlandse boer streeft naar maximale kwaliteit door zijn dieren gelukkig te maken, wat doen wij en onze buren?
Hoe kan de mens uit het Oosten, die zelf geen zekerheid, rijkdom of geluk kent, zijn dieren gelukkig maken?
In Nederland leven gelukkige dieren samen met relatief gelukkige mensen.
Tot slot
Nederland is qua oppervlakte vergelijkbaar met het oude Konya, maar exporteerde in 2025 voor €137,5 miljard aan vlees, melk, bloemen en groenten.Met wensen voor zonnige en gelukkige dagen,
